Η διαμεσολάβηση είναι μια μέθοδος εξωδικαστικής επίλυσης ιδιωτικών διαφορών, στην οποία τα μέρη, με τη βοήθεια και συνδρομή του διαμεσολαβητή, δηλαδή, ενός τρίτου, ανεξάρτητου και ουδέτερου ως προς τα μέρη προσώπου, επιχειρούν να καταλήξουν μέσω της διαπραγμάτευσης μεταξύ τους, σε μία βιώσιμη και αμοιβαία ικανοποιητική διευθέτηση της διαφοράς τους.
Ο νόμος 4640/2019 για τη διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις περιέχει διατάξεις που ρυθμίζουν τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας. Η ύπαρξη των διατάξεων αυτών, ωστόσο, δεν αναιρεί τον ελαστικό και ευέλικτο χαρακτήρα της, καθώς η διαδικασία της διαμεσολάβησης καθορίζεται από τον διαμεσολαβητή σε συνεννόηση με τα μέρη ανάλογα με την φύση της υπόθεσης.
Το πρακτικό επίτευξης συμφωνίας, υπογράφεται από όλους τους συμμετέχοντες στη διαδικασία και δύναται να κατατεθεί στη γραμματεία του αρμόδιου Πρωτοδικείου από οποιοδήποτε των μερών, ώστε να αποτελεί εκτελεστό τίτλο υπό τις προϋποθέσεις του νόμου.
Οικογενειακή Διαμεσολάβηση
Η οικογενειακή διαμεσολάβηση είναι ο τρόπος εξωδικαστικής επίλυσης οικογενειακών διαφορών, μέσω του οποίου προσφέρεται η δυνατότητα στα μέρη να καταλήξουν σε μία κοινά αποδεκτή συμφωνία σχετικά με την μεταξύ τους διαφορά ώστε να επιλυθεί με άμεσο και όσο το δυνατόν πιο φιλικό τρόπο. . Μέσω της οικογενειακής διαμεσολάβησης επιλύονται μεταξύ άλλων θέματα σχετικά με την επικοινωνία γονέων και τέκνων, τη γονική μέριμνα, τη διατροφή, τα περιουσιακά κ.α
Τραπεζική Διαμεσολάβηση.
Η τραπεζική διαμεσολάβηση αφορά στον εναλλακτικό τρόπο επίλυσης εξωδικαστικής διαπραγμάτευσης μεταξύ πελάτη – τράπεζας με στόχο τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων. Το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο βασίζεται η διαμεσολάβηση στηρίζεται τόσο στο Ν. 3898/10 όσο και στο Ν. 4512/18.
Η τραπεζική διαμεσολάβηση αφορά το σύνολο των διαφορών του δανειολήπτη και του τραπεζικού ιδρύματος, με στόχο την εξεύρεση αμοιβαίας λύσης, με τα καλύτερα δυνατά οφέλη και για τα δύο μέρη.
